Wonden
Blijf op de hoogte en volg Jacqueline
08 Februari 2020 | Haïti, Passe Catabois
Hallo allemaal,
Door omstandigheden komt deze blog wat laat. En 'door omstandigheden' kun je eigenlijk lezen als 'door domheid'. Drie weken geleden was ik in Port de Paix, de stad met genoeg signaal voor goed internetten, en ik was er helemaal klaar voor. Lijstje met dingen die ik online moest doen paraat, wat eten besteld zodat ik een tijd kon zitten, gezien dat er inderdaad goed signaal was, helemaal klaar. Alleen….ik realiseerde me dat mijn tablet nog in Passé Catabois lag. Vergeten… En 2x 45 minuten op de motor om de tablet op te halen is toch echt teveel moeite. Vandaar, een beetje dom, een beetje laat….
De laatste paar maanden is het een komen en gaan van patiënten met grote geïnfecteerde wonden. Soms is dat zo, je ziet ze een tijd niet en dan opeens een aantal tegelijk. En nu zien we ze; grote nare ontstekingen. Van een arm, een hand, een borst, een buik maar grote favoriet is het linker been. Op het moment liggen er twee jonge mannen met een grote wond op hun linker been. Als ik foto’s zou bijvoegen dan zouden jullie griezelen.
Bij de ene begon het met een onschuldige kleine wond na een motorongeluk. De wond genas maar na een paar dagen zwol het onderbeen op en werd de pijn zo groot door de gespannen huid dat de jongen zelf met een scheermesje een snede maakte op zijn kuit om de spanning te ontlasten. Het kan zijn dat hij daardoor zelf de bloedvoorziening naar zijn voet heeft gered. De zwelling is weg maar hij heeft nu twee grote wonden die op zijn scheenbeen door een heel klein reepje huid worden gescheiden. Onder een ruggenprik hebben we de wonden moeten schoonmaken en nu is het afwachten hoe lang het duurt voor zijn been geneest met dagelijkse wondverzorging.
De andere jongen kreeg een geïnfecteerd bultje op zijn linker kuit en terwijl de kuit genas kreeg hij opeens een zwelling van zijn voet. Inmiddels is de voet één grote open wond met een grote onderhuidse pusverzameling die door lijkt te gaan tot in zijn enkelgewricht. Het stinkt enorm naar vergaan weefsel. Regelmatige wondverzorging en medicijnen gaan er hopelijk voor zorgen dat de voet gaat genezen. De stank is inmiddels al wat minder maar lekker ruikt het nog niet echt.
Het is onze ervaring dat met geduld en nog meer geduld de meeste wonden uiteindelijk zonder grote interventies genezen. Soms met restschade zoals een dwangstand van een gewricht, als dat gewricht betrokken was bij de infectie of doordat het strakke litteken geen goede beweging toestaat. Het is wonderbaarlijk hoe hier patiënten een gigantische infectie kunnen hebben zonder dat men een sepsis/bloedvergiftiging krijgt. Het is ook wonderbaarlijk hoe lang men thuis kan zitten met een gigantische infectie. De eerste jonge man kwam nadat hij een maand thuis had gezeten met zijn ontplofte onderbeen. Wat ook niet helpt met wonden hier is dat men er van overtuigd is dat het schoonmaken van een wond met water en zeep niet goed is. 'Het water kan de wond ingaan en dan zwelt alles op'. De zwelling ten gevolge van een infectie schrijft men toe aan het water dat de wond is ingegaan. Zo krijgen we dus pussende wonden te zien die van begin af aan nooit zijn schoongemaakt en geloof me, dat is geen prettig plaatje. En als dan zo’n blanke zegt dat men moet wassen, wassen, wassen, dan zie je hun tegenzin. Wie geloof je, die blanke of alle mensen om je heen die zeggen dat het niet goed is?
Het is redelijk rustig in Haïti. Geen grote protesten en geen grote blokkades. De oppositie houdt zich stil maar ik weet niet of dat een goed teken is. Maar gelukkig heeft het normale leven zich weer kunnen hervatten, scholen zijn open en de brandstof problemen zijn minder. De effecten van de inflatie blijft, levensmiddelen blijven duur. En helaas gaf december en januari niet de hoognodige regen. Het is droog, erg droog, en de tuinen zijn grotendeels leeg. Hopelijk komt er nog regen voor de hete zomer begint.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
Door omstandigheden komt deze blog wat laat. En 'door omstandigheden' kun je eigenlijk lezen als 'door domheid'. Drie weken geleden was ik in Port de Paix, de stad met genoeg signaal voor goed internetten, en ik was er helemaal klaar voor. Lijstje met dingen die ik online moest doen paraat, wat eten besteld zodat ik een tijd kon zitten, gezien dat er inderdaad goed signaal was, helemaal klaar. Alleen….ik realiseerde me dat mijn tablet nog in Passé Catabois lag. Vergeten… En 2x 45 minuten op de motor om de tablet op te halen is toch echt teveel moeite. Vandaar, een beetje dom, een beetje laat….
De laatste paar maanden is het een komen en gaan van patiënten met grote geïnfecteerde wonden. Soms is dat zo, je ziet ze een tijd niet en dan opeens een aantal tegelijk. En nu zien we ze; grote nare ontstekingen. Van een arm, een hand, een borst, een buik maar grote favoriet is het linker been. Op het moment liggen er twee jonge mannen met een grote wond op hun linker been. Als ik foto’s zou bijvoegen dan zouden jullie griezelen.
Bij de ene begon het met een onschuldige kleine wond na een motorongeluk. De wond genas maar na een paar dagen zwol het onderbeen op en werd de pijn zo groot door de gespannen huid dat de jongen zelf met een scheermesje een snede maakte op zijn kuit om de spanning te ontlasten. Het kan zijn dat hij daardoor zelf de bloedvoorziening naar zijn voet heeft gered. De zwelling is weg maar hij heeft nu twee grote wonden die op zijn scheenbeen door een heel klein reepje huid worden gescheiden. Onder een ruggenprik hebben we de wonden moeten schoonmaken en nu is het afwachten hoe lang het duurt voor zijn been geneest met dagelijkse wondverzorging.
De andere jongen kreeg een geïnfecteerd bultje op zijn linker kuit en terwijl de kuit genas kreeg hij opeens een zwelling van zijn voet. Inmiddels is de voet één grote open wond met een grote onderhuidse pusverzameling die door lijkt te gaan tot in zijn enkelgewricht. Het stinkt enorm naar vergaan weefsel. Regelmatige wondverzorging en medicijnen gaan er hopelijk voor zorgen dat de voet gaat genezen. De stank is inmiddels al wat minder maar lekker ruikt het nog niet echt.
Het is onze ervaring dat met geduld en nog meer geduld de meeste wonden uiteindelijk zonder grote interventies genezen. Soms met restschade zoals een dwangstand van een gewricht, als dat gewricht betrokken was bij de infectie of doordat het strakke litteken geen goede beweging toestaat. Het is wonderbaarlijk hoe hier patiënten een gigantische infectie kunnen hebben zonder dat men een sepsis/bloedvergiftiging krijgt. Het is ook wonderbaarlijk hoe lang men thuis kan zitten met een gigantische infectie. De eerste jonge man kwam nadat hij een maand thuis had gezeten met zijn ontplofte onderbeen. Wat ook niet helpt met wonden hier is dat men er van overtuigd is dat het schoonmaken van een wond met water en zeep niet goed is. 'Het water kan de wond ingaan en dan zwelt alles op'. De zwelling ten gevolge van een infectie schrijft men toe aan het water dat de wond is ingegaan. Zo krijgen we dus pussende wonden te zien die van begin af aan nooit zijn schoongemaakt en geloof me, dat is geen prettig plaatje. En als dan zo’n blanke zegt dat men moet wassen, wassen, wassen, dan zie je hun tegenzin. Wie geloof je, die blanke of alle mensen om je heen die zeggen dat het niet goed is?
Het is redelijk rustig in Haïti. Geen grote protesten en geen grote blokkades. De oppositie houdt zich stil maar ik weet niet of dat een goed teken is. Maar gelukkig heeft het normale leven zich weer kunnen hervatten, scholen zijn open en de brandstof problemen zijn minder. De effecten van de inflatie blijft, levensmiddelen blijven duur. En helaas gaf december en januari niet de hoognodige regen. Het is droog, erg droog, en de tuinen zijn grotendeels leeg. Hopelijk komt er nog regen voor de hete zomer begint.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
